Emi
Kusano
Japan
1990
Emi Kusano is a multidisciplinary artist based in Tokyo. She graduated from Keio University with a BA in Design in 2015. Her practice integrates AI and emerging technologies to explore nostalgia, pop culture, and collective memory. She has exhibited in over twenty countries, including M+, Hong Kong (2025); Saatchi Gallery, London (2023); Grand Palais Immersif, Paris (2024); and the 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa, Japan (2023).
Ornament Survival - Endless Optimization is a four-minute video built with a custom AI model trained on the artist's own face and body. Ranks of uniformed figures bow, smile, and offer care without pause. They are role models in two senses: the feminine archetypes Japanese society has long held up to girls, and the literal AI models that now drive image production. Kusano takes the magical-girl transformation of 1990s anime, once a promise of agency, and recasts it as a survival tactic. To remain visible, the self is optimized into an ornament that algorithms can read. The work asks what models of behavior we are already rehearsing with our own bodies.
เอมิ คุซาโนะ ศิลปินที่ทำงานศิลปะหลายสาขา พำนักและทำงานอยู่ที่กรุงโตเกียว สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านการออกแบบ จากมหาวิทยาลัยเคโอะเมื่อปี พ.ศ. 2558 เธอผสมผสานเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ กับเทคโนโลยีอุบัติใหม่เพื่อสำรวจความโหยหาอดีต วัฒนธรรมป๊อปและความทรงจำร่วมของสังคม ผลงานของคุซาโนะจัดแสดงมาแล้วมากกว่า 20 ประเทศทั่วโลก อาทิ พิพิธภัณฑ์เอ็มพลัส (พ.ศ. 2568, ฮ่องกง) ซาทชิแกลเลอรี (พ.ศ. 2566, ลอนดอน) กร็อง ปาเลส์ อิมแมร์ซีฟ (พ.ศ. 2567, ปารีส) และพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยศตวรรษที่ 21 (พ.ศ. 2566, คานาซาวะ, ญี่ปุ่น)
Ornament Survival - Endless Optimization คืองานวิดีโอความยาว 4 นาทีสร้างขึ้นด้วยปัญญาประดิษฐ์ต้นแบบซึ่งฝึกฝนมาด้วยใบหน้าและลำตัวศิลปิน ตัวละครในชุดเครื่องแบบตั้งแถวโค้งคำนับ ยิ้มและดูแล อย่างไม่หยุดพัก พวกเธอคือร่างต้นแบบในสองความหมาย ความหมายแรกคือภาพแทนอุดมคติความเป็นหญิงที่สังคมญี่ปุ่นปลูกฝังให้เด็กสาวมายาวนาน และความหมายที่สองคือปัญญาประดิษฐ์ต้นแบบที่ขับเคลื่อนการสร้างภาพในปัจจุบัน คุซาโนะนำการแปลงร่างของสาวน้อยมหัศจรรย์จากการ์ตูนญี่ปุ่นสมัยทศวรรษ 1990 ซึ่งเคยเป็นสัญลักษณ์แห่งอิสรภาพมาตีความใหม่ให้เป็นยุทธวิธีเพื่อการอยู่รอด การจะดำรงอยู่ให้ยังคงมีคนมองเห็นได้ในโลกยุคนี้ ตัวตนต้องถูกปรับให้สมบูรณ์แบบจนกลายเป็นเครื่องประดับที่อัลกอริทึมอ่านค่าได้ ผลงานชิ้นนี้ตั้งคำถามว่าเรากำลังฝึกพฤติกรรมรูปแบบใดอยู่บ้างด้วยร่างกายของเรา
