เรนาโต เลอตตา เป็นศิลปินและนักวิจัยที่มีผลงานอันมีรากฐานมาจากการใคร่ครวญเกี่ยวกับภูมิทัศน์ โดยมีหัวใจหลักในการสร้างสรรค์คือเรื่องของความชั่วขณะ ซึ่งถ่ายทอดออกมาผ่านการสังเกตองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ควบคุมสภาพแวดล้อมนั้น เช่น ท้องฟ้าและความสัมพันธ์กับพลังธรรมชาติอย่างกระแสน้ำหรือแสงอาทิตย์ รวมถึงความเชื่อมโยงกับร่างกายและความทรงจำ

ในผลงานของเขา ธรรมชาติไม่ได้ถูกปฏิบัติในฐานะหัวข้อการนำเสนอ แต่ถูกทำความเข้าใจในฐานะพื้นที่กึ่งกลาง (liminal space) ที่เผยให้มนุษย์ได้เห็นถึงความเปราะบางของตนเอง ในสภาวะที่ปราศจากการปรุงแต่งนี้ เราจะได้เผชิญกับชีวิตที่เปลือยเปล่า แขวนลอย และไม่แน่นอน ผลงานของเขาคือการกระทำแห่งการสังเกต โดยจุดเน้นในแนวทางปฏิบัติของเขาหยั่งรากลึกอยู่ในทัศนียภาพแถบเมดิเตอร์เรเนียนและทางตอนใต้ ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่เปี่ยมด้วยความรู้สึกและวางตำแหน่งงานวิจัยของเขาไว้ท่ามกลางการวิพากษ์วิจารณ์ หรือเป็นรูปแบบหนึ่งของการต่อต้านจังหวะความเร็วและการผลิตภาพในยุคปัจจุบัน

นิทรรศการล่าสุดของเขาประกอบด้วยนิทรรศการเดี่ยว Unfolding of Time ที่ Sprovieri ในลอนดอน (2025), Arte Povera ที่ Bourse de Commerce – Pinault Collection ในปารีส (2025), Sole ที่ Castello di Rivoli Museo d’Arte Contemporanea ในตูริน (2020), เทศกาล Istanbul Biennial ครั้งที่ 17 (2022), Gropius Bau ในเบอร์ลิน (2019), Manifesta 12 ในปาแลร์โม (2018) และ Kunst Halle Sankt Gallen (2018) รวมถึงนิทรรศการอื่น ๆ อีกมากมาย

เลอตตายังเป็นผู้ก่อตั้ง Turiner Kunstverein ในตูริน รวมถึงแพลตฟอร์มการวิจัยและสำนักพิมพ์ Istituto Sicilia โดยปัจจุบันเขาพำนักและทำงานอยู่ในประเทศอิตาลี