แนวทางการสร้างสรรค์งานของซูมิ คานาซาวะ มุ่งสำรวจความย้อนแย้งอันเป็นนิรันดร์ของมนุษย์ นั่นคือ แม้แต่ละบุคคลจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่อาจหลีกหนีจากการเป็นส่วนหนึ่งของส่วนรวมได้ ผลงานของเธอได้รับแรงบันดาลใจอย่างลึกซึ้งจากประวัติการอพยพที่สืบทอดมาเกือบหนึ่งศตวรรษในฐานะชาวเกาหลีในญี่ปุ่น ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเธอได้สร้างสรรค์ผลงานจากแผ่นหนังสือพิมพ์ที่แรเงาด้วยดินสอบางส่วน งานศิลปะจัดวางของเธอซึ่งประกอบด้วยภาพวาดบนหนังสือพิมพ์จำนวนมากซึ่งสร้างขึ้นในระยะเวลายาวนาน ได้รื้อถอนกรอบเวลาแบบเส้นตรงที่ดําเนินอยู่ในสังคม และแสดงออกถึงโลกที่อดีตและปัจจุบันสามารถอยู่ร่วมกันและล่องลอยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน จักรวาลแห่งนี้เป็นตัวแทนของมิติเวลาส่วนบุคคลที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า ซึ่งไม่ถูกพันธนาการด้วยข้อจำกัดของสังคม

ผลงานของเธอได้รับการจัดแสดงทั่วโลก ทั้งในนิทรรศการ Listening to the Sound of the Earth Turning (พิพิธภัณฑ์ศิลปะโมริ ประเทศญี่ปุ่น, 2565), Erase and See (มูลนิธิไดวะ แองโกล ญี่ปุ่น สหราชอาณาจักร, 2566) และ We, Such Fragile Beings (พิพิธภัณฑ์โพโด เกาหลีใต้, 2568) ปัจจุบัน ซูมิ คานาซาวะ พำนักและทำงานอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น