เซียว ซ่งเป็นชาวม้งผู้เรียนรู้ศิลปะด้วยตนเอง ผลงานของเธอได้พลิกแพลงเทคนิคการปักผ้าและการเย็บปะติดแบบกลับด้านให้กลายเป็นภาพและรูปทรงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว งานศิลปะของเธอเน้นย้ำให้เห็นบทบาทของสิ่งที่มองไม่เห็นซึ่งมีอิทธิพลต่อชีวิตประจำวันตั้งแต่เรื่องความอุดมสมบูรณ์ สุขภาพไปจนถึงการชี้แนะของบรรพบุรุษ ซ่งจัดแสดงผลงานครั้งแรกที่ตลาดกลางคืนในเมืองหลวงพระบาง ปัจจุบันเธอได้พัฒนาการทำงานศิลปะจนได้รับการยอมรับในระดับสากลโดยมีโอกาสนำเสนอผลงานในนิทรรศการศิลปะสำคัญมากมาย อาทิ สิงคโปร์เบียนนาเล่ (พ.ศ. 2559-60) เอเชียนอาร์ตเบียนนาเล่ (พ.ศ. 2062-63) กวังจูเบียนนาเล่ (พ.ศ. 2564) ไทยแลนด์เบียนนาเล่ (พ.ศ. 2566-67, เชียงราย) และ วิญญาณข้ามมหาสมุทร (พ.ศ. 2569, เวนิส, อิตาลี)

การสร้างสรรค์ผลงานของซ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภูมิปัญญาดั้งเดิมของชาวม้งทั้งการทอ การเย็บและการปักผ้า อย่างไรก็ดีเธอได้ก้าวออกจากขนบลวดลายเรขาคณิตที่พบเห็นได้ในงานผ้าของชาวม้ง ด้วยเทคนิคอย่างการเย็บปะติดแบบกลับด้านเธอได้สร้างสรรค์ภาพที่มี ชีวิตชีวาราวกับความฝันซึ่งเต็มไปด้วยเรื่องราวของวิญญาณ ทวยเทพและสัญลักษณ์อื่น ๆ ผลงานของเธอเปลี่ยนนิมิต ความทรงจำและเรื่องเล่าทางจิตวิญญาณให้เป็นองค์ประกอบบนผืนผ้าอันประณีต สะท้อนความสัมพันธ์อันแนบแน่นระหว่างโลกที่มองเห็นได้กับโลกที่มองไม่เห็นในวัฒนธรรมม้ง ถึงแม้ผลงานของซ่งจะหยั่งรากลึกอยู่ในขนบของบรรพบุรุษแต่ก็กลับแสดงตัวตนและความรู้สึกส่วนตัวอย่างลึกซึ้ง มุ่งสำรวจอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ความเชื่อทางจิตวิญญาณและตำนานปรัมปราที่ยังคงแทรกอยู่ในวิถีชีวิตประจำวัน